Birilerin için haksızlık ve umudun söndüğü yer, birileri içinse pes etmemenin mücadale ederek devam etmenin cesur yürek olmanın sembolü.
Hiç tanımadığınız bir insanla bu denli empati kurmak... Hep 21 yaşında o kocaman gülümsemesiyle hafızalarda kalacağını bilmek bile yetiyor gözlerimden yaşlarım akmasına.
Bana gerçekten bir melekmiş bu dünyaya bir şeyler katmaya gelmiş ve güzel bembeyaz bir kuş gibi uçmuş gibi geliyor. ölümü bile güzel kılıyor varlığıyla kattıkları gerçekten mücadelenin en onurlusu en güzelini en olumlu şekilde verebilmesi yüreğimi hafifiletmeye çalışıyor sanırım. Belki beynim bu acıyı bir şekilde meşrulaştırıyor bir misyon yüklemeye çalışıyor bilemiyorum. Ben bile böyle hissederken annesinin kardeşini düşünemiyorum Allahım sabırların en büyüğünü versin.
Bu güzel kız herkese bir şeyler bıraktı yazdıkları ve söyledikleriyle. "Belki kaybedeceğim bir şavaş içindeyim ama mücadele ederek kaybedeceğim" dedi. "Yarının ne olacağını bilmiyorum ne kadar vaktim kaldı bilmiyorum belirsizliklerle doluyum ama tek gerçek an şu an ve ben bu yüzden gülümsüyorum". dedi.
Herkes için aynı belirsizlik söz konusu hiç birimiz bilmiyoruz yarınımızı tek gerçek an şu an. Geçmişte ya da gelecekte yaşamayı bırakıp şu anın farkında olmamız için daha ne gerekiyor ki...
Hayatın acılarından soyutlanmak, etrafımızdaki insanları değiştirmek, kötü ruhları terbiye etmek gibi bir şansımız olmayabilir ama şu anın tadına varmaya çalışarak yaşarsak en azından kendi payımıza zihnimizin kölesi değil patronu olmayı öğrenebilirsek hayat kalitemiz artabilir. Aslında farkında olmadan dün sırf bu yüzden can sıkıntısı altında ezilirken gelen bir telefonla kendimi cuma akşamının kederli kanepe versiyonuna değil de benimle olmak isteyen vaktini bana ayıran ve bundan büyük keyif alan biriyle can arkadaşımla geçirmeye ikna ettim kendimi. Üzülmem benden başka kimseyi bu kadar etkilemiyor ve hayatlarını değiştirmiyor bu hayatı yaşayan benim ve kalkıp şu anı yaşamalıyım gülümsemek için sebeplerim var dedim kalkıp arkadaşımla buluştum.(Bu ara okuduğum Berrak Yurdakul'da biraz motive etti beni eminim). O popo zorla da olsa kalktı o kanepeden ve iyi ki de kalktı. İşin güzel yanı; döndüğümde beni görünce gülümseyen birileri olması... Zaten gülümseyen bana daha da iyi geldi.
Söylemek istediğim şu ki evet hayatta zor, tadsız şeyler var ve olacak öncelikle bunu kabul etmek lazım. Yolun karanlık ve taşlı, aydınlık ve ferah yerleri var. Her ikisinden de yürüyeceğiz bu kesin ama en azından karanlıkta da yürürken aydınlığın varlığını bilmek arada gökyüzüne bakmak ve derin bir nefes almayı unutmamak bu tercihi sadece olumsuzluklar üzerine yapmamak lazım. Dün bir söz duydum kimse kimsenin hayatını mahvettim diye düşünmez yani sizi üzen kimse sizin kadar üzülmüyor ve üzüntünüz de kimseyi sizin kadar etkilemiyor. Hayat mutlu olmak için de sebeplerle dolu.
Neslican bu yaşında bu güzellikle bu kadar zor bir mücadelenin içindeyken görebildi bunları, bu yüzden güzel mücadelesini görmek ve anlamak lazım.
Mekanın cennet olsun dualar ışığın olsun Neslican. Çok güzel bir yerlerdesin umarım o güzel gülümsemenle kalacaksın...
